Aussie-land

Vid erum komin, heil a hufi, a sudurhvel jardarinnar eftir anaegjulega dvol i Thailandi. Dvolin thar endadi reyndar med thvi ad vid veiktums baedi sidasta daginn a Koh Chang og gatum ekkert gert nema sofid og vorkennt okkur. En vid hristum thad nu reyndar fljott ur okkur og vorum ordin fin daginn eftir.

Flugid til Australiu var mjog gott, timinn leid hratt og engin leidindi. Munadi reyndar ekki miklu ad eg yrdi eftir i Bangkok thegar ad thad kom i ljos ad eg hafdi ekki gildan mida i flugid til Melbourne. En med miklum personutofrum reddudust hlutirnir ad lokum.

Thad var gott ad lenda a Tullamarine flugvellinum. Andy og Marilyn voru maett ad saekja okkur og leidin la beinustu leid heim i East Warburton. Skritid ad vera komin aftur eftir sex ara fjarveru, lyktin, umhverfishljodin, tungumalid og allt er eins og bergmal sem madur man vel eftir og allt i einu er madur kominn til baka. Rannveig er dolfallin yfir fuglunum her, allt morandi i pafagaukum og odrum framandi fuglum.

Vid kiktum a Australian Open i Tennis i fyrradag sem var skemmtileg lifsreynsla, vid attum mida a undanurslitaleiki kvenna og thar maettust Serena Williams og einhver Tekki og i hinum leiknum Kim Clijster og Maria Sharapova. Tveir godir leikir og hollin trodfull af folki og mikil stemmning.

Annars erum vid bara buin ad lata fara vel um okkur, kikt a thess halastjornu, drukkid ollara til fanga thjodhatidardegi Astrala og sofid ut. A dofinni er ferd til Melbourne, tur til Ramsey-street, dyragardurinn og fleira til.

Thangad til naest, afram Island!